Evrenimin Yıldızları

 

Evrenimin Yıldızları - Tuğçe Vural serbest yazo
Evrenimin Yıldızları

EVRENİMİN YILDIZLARI

  İnsan bazen kendisinden ve yaratıcıdan başka kimseyle konuşamayacak gibi hisseder ya kendini, öyle anlarda yazmaktır en güzel çözüm. İçinizde kalmasındansa dökülür parmaklarınızdan. Denizi avucunuza alıp usulca geri bırakır gibi hem huzur dolar ruhunuza hem de ferahlık gelir zihninize. Aşk gibi gönlünüzü coşturur, nefes gibi içinizi açar yazmak. Tek farkla bu noktada aşık olduğunuz yaratı bir canlı değil bir eylem olmalı yani yazmaya âşık olmalısınız.

Peki bu aşk nasıl başlar? Bende okuyarak başlamıştı. O kadar çok kitap okuyordum ki çocukken! Annemler hep anlatırlar kitaplar koynumda uyurmuşum da elimden alamazlarmış. Velhasıl sonunda okuduklarıma benzer cümleler yazmaya çalıştım. Derken “bir çay içecektik iş nerelere geldi” diyerek evlenenler misali kendim için cümleler yazarken iş kitap yazma hayalleri kurmaya geldi. Tabi ki bunun yanı sıra sizi destekleyen ve doğru yönlendirmeler yapan insanlar lazım. Öğretmenleriniz ve ebeveynleriniz gibi… Beni bugün olduğum kişi yapanlar onlar ve bir de doyumsuzca okuduğum kitaplar. Bu noktada size nasıl kitap okuduğumu minik bir lise anımla anlatayım:

Evrenimin Yıldızları - Tuğçe Vural
Evrenimin Yıldızları

Lise son sınıftaydım ve sadece romanlara değil şiirlere de aşıktım. Bir gün boş bir derste yine daimi yerimdeydim; kütüphanede. Canım şiir okumak istedi. Şiir defterimi aldım. O zamanlar okuduğum ve sevdiğim şiirleri özene bezene not aldığım defterlerim vardı. Defterim diyemiyorum zira üçüncü defterimi o gün o boş derste doldurmuştum. Kütüphanede rafları dolaşarak yaklaşık on beş tane şiir kitabını önüme koyup sırayla hepsini okuyup hoşuma gidenleri ve beni ağlatanları not almıştım uzun uzun. Ben tam bir konsantrasyon halinde gömülmüş yazı yazarken içeri edebiyat öğretmenimiz girdi ve “kim o önüne yığmış kitapları bizde bu kadar kitap meraklısı kim var” diye sordu nöbetçi öğrenciye. Eğilip “benim hocam o deli” dedim ve bir anda değişti öğretmenimin ifadesi. Şaşkınlık yerini “başka kim olabilirdi ki” ifadesine bıraktı! Sonrasında okulda yapılan ayın en çok kitap okuyanı yarışmasında iki birinciliğim oldu! Böyle okuyordum işte!

Yıllarca okuduğum tüm kitaplar ve gözlemlediğim tüm insanlar benim evrenim oldular. Şimdi de evrenimin yıldızları kayıp gözlerinizin önüne dökülüyor dilekler tutun diye. Öyle dilekler tutun ki kaleminiz gelecek hayallerinizi yazarken içine gerçekler serpsin siz bilmeden.

Sevgiyle, edebiyatla ve umutla kalın…

 

Paylaşın !

Tuğçe Vural

10. Gezegen kitabının yazarı İngiliz Dili Öğretmeni Hırçın bir kelebek :)

Fikrinizi Paylaşın :)

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.