Yaşamak İçin Ölmek

 

Serbest Yazı - Serbest Atölye | Yaşamak İçin Ölmek
Yaşamak İçin Ölmek

Yaşamak İçin Ölmek

Bitmeyen şeyler düşünün. İnsanı bunalttığı kadar sevindiren, sevindirdiği kadar üzen, üzdüğü kadar güldüren… Bir bakıma sonlara mecburuz. İhtiyacımız da var ve herkesin sonu farklı bir ölümden başlıyor.

 

‘Doğduğumuz an ölmeye başlıyoruz’ diyor ya bir şair, yine de insan belli birtakım zamanlarda çarkı lehine çevirebiliyor. Atlamak için çıktığı damın tepesinde uçmayı öğrenebilmişse eğer yaşamaya başlayıp ‘nefes almak’ olayına farklı bir anlam kazandırıyor. Hayatı, hayatta olmanın ötesine geçirebilenler yaşıyor. Günümüzde bunun için ne çabalayan çok ne de başaran, başarmaya izin veren koşullar…

 

Ömür, insanı yıpratmak için; insan ömrünü tüketmek için kullanıyor. Her türlü bir çıkara dayansa da iş yine bir sona varıyor. Kişi yaşamakla ölmüyor, öldüğü noktada yaşamaya başlıyor. Bazı ölümler… İnsan bir cinayete kurban gitmeli ya da intihar ya da kaza veya alelade bir kalp krizi… Sözde bir bahanesi olmalı herkesin. Fiziksel değil. Ruhsal şeyler. İçinde yalnız kaldığın zihninde başlayan… Bir ‘tak’ sesi çınlamalı orada. Gürültüsü kalbini durdurmalı belki de. Her gün üzerine basıp geçtiğin çiçeğe durup bakacak, ezdiğin karıncaların ruhunu kemiren minik ısırıklarını hissetmeye başlayacağın bir ses gerekli. Hayatın ağırlığını ani farkındalıklarla omuzlarına yükleyecek, altında ezildikten sonra yaşayabileceğin şeyler… Belin bükülmeli, dünyada ne kadar acı varsa çekmişsin gibi canın yanmalı. Zihninin mahkumiyetine kurban gitmeden birçok şeyi anlaman gerekir.

 

Öldükten, yeterince zarardan sonra vicdan denen merete erişmelisin. İnsan olmak, insan ölmek, insan yaşamak için. Ne kadar duygu varsa hepsini bir çırpıda tüketmiş olsakta, ruhumuzu yokladığımızda vicdana dokunmalıyız. Gereklilik kipini boynumuza asmış olmakla gurur duymak lazım. Yüklemin peşinden sürükleyelim. Sonumuzu getirecek şeyler demiştik, bir kip bile yüklemle en güzel yargıyı, sonumuzu gözlerimizin önünde sallayabilir.

 

Bu tavırla sürekli konuşacaklardır, konuşmuş olmak için. Ölmek dedikçe akıllarına felaket senaryoları geliyordur. Deli diyebilirler, ruh hastası diyebilirler. Her şeyi diyebilirler. Neticede yaşamak için ölmek, herkesin zihnine enjekte edilebilecek kadar sığ değil. Onlar anlamazlar, sen anlamalısın. 

 

İnsanlar ölmek için doğar , güneş batmak için. Biz ise ; yaşamak için ölürüz.

Paylaşın !

Serbest Yazı

Serbest Yazı

Fikrinizi Paylaşın :)

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.